இயேசு சிலுவையில் கூறிய ஏழு வார்த்தை

1.  முதலாம் உபதேசம்: மன்னிப்பு [ லூக்கா 23:34 ] 
2. இரண்டாவது உபதேசம்: மனந்திரும்புதல் [ லூக்கா 23:43 ] 
3. மூன்றாவது உபதேசம்: உண்மையான ஆறுதல் [ யோவான் 19:26,27 ]
4.  நான்காவது உபதேசம்: ஜெபம் [ மத்தேயு 27:46, மாற்கு 15:34 ] 
5.  ஐந்தாவது உபதேசம்: ஆத்தும பசி [ யோவான் 19:28 ] 
6.  ஆறாவது உபதேசம்: பரிபூரணம் [ யோவான் 19:30 ] 
7. ஏழாவது உபதேசம்: ஒப்புக் கொடுத்தல் [ லூக்கா 23:46 ]

 

சிலுவையில் கூறப்பட்ட ஏழு உபதேசங்கள்

1. மன்னிப்பு (லூக்கா 23:34)

“பிதாவே, இவர்களுக்கு மன்னியும்; தாங்கள் செய்கிறது இன்னதென்று அறியாதிருக்கிறார்களே.”

சிலுவையின் வேதனையின் நடுவிலும் ஆண்டவர் மன்னிப்பைத் தேர்ந்தெடுத்தார். தண்டிக்க அதிகாரம் இருந்தும் அவர் பரிந்துரைத்தார். இதன் மூலம் நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது — நமக்கு யாரையும் நியாயந்தீர்க்க அதிகாரம் இல்லை.

மத்தேயு 9:11–13ல், பரிசேயர்கள் குற்றம் சாட்டியபோதும், இயேசு பாவிகளோடு உட்கார்ந்தார். ஏனெனில் அவர் பலியையல்ல இரக்கத்தையே விரும்புகிறார். மத்தேயு 18:21–22ல், “ஏழு தடவை அல்ல, எழுபது தடவை ஏழு” என்று மன்னிப்பின் அளவை காட்டினார்.

நாமும் இன்னும் மன்னிக்காமல் வைத்திருப்பவர்களை இன்று மன்னித்து விடுவோம்.

---

2. மனந்திரும்புதல் (லூக்கா 23:43)

“இன்றைக்கு நீ என்னுடனே பரதீசிலிருப்பாய்.”

சிலுவையில் இருந்த கள்வன் மனந்திரும்பிய அந்த நிமிஷத்தில் இரட்சிப்பு பெற்றான். அவன் தன் பாவத்தை ஒப்புக்கொண்டான் (லூக்கா 23:40–41). அதுவே உண்மையான மனந்திரும்புதல்.

மனந்திரும்புதல் என்பது வெறும் வருத்தம் அல்ல; அது உள்ளம் மாறுதல். மத்தேயு 3:2 – “மனந்திரும்புங்கள்; பரலோக ராஜ்யம் சமீபித்திருக்கிறது.”

இன்று நாமும் மனந்திரும்பி ஆண்டவரை அணுகுவோம்.

---

3. மெய்யான ஆறுதல் (யோவான் 19:26–27)

சிலுவையில் இருந்தபோதும், தம்முடைய தாய்க்கு ஆறுதல் ஏற்படுத்தினார். “அதோ உன் மகன்… அதோ உன் தாய்.”

இயேசு மெய்யான ஆறுதல். யோவான் 14:18ல், “நான் உங்களைத் திக்கற்றவர்களாக விடேன்” என்று சொல்கிறார். எந்த சூழ்நிலையிலும் அவர் நம்மை விட்டு விலகமாட்டார்.

அவருடைய ஆறுதல் தற்காலிகமல்ல; வாழ்நாள் முழுவதும் நம்மோடு வரும்.

---

4. ஜெபம் (மத்தேயு 27:46; மாற்கு 15:34)

“என் தேவனே, என் தேவனே, ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்?”

வேதனையின் உச்சியில் கூட அவர் தேவனை நோக்கி கூப்பிட்டார். துன்பம் வந்தபோது குறைசொல்லாமல் ஜெபித்தார்.

யாக்கோபு 5:13 – “துன்பப்பட்டால் ஜெபம் பண்ணக்கடவன்.”

நாம் மனுஷர்களிடம் ஓடாமல், தேவனிடத்தில் முழங்காலிட்டு ஜெபிக்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

---

5. ஆத்தும தாகம் (யோவான் 19:28)

“தாகமாயிருக்கிறேன்.”

இது உடல் தாகம் மட்டும் அல்ல; ஆத்துமங்களுக்கான தாகம். இறுதி நேரத்திலும் இரட்சிப்பு நிறைவேற வேண்டும் என்ற விருப்பம்.

யாக்கோபு 5:20 – பாவியைத் திருப்புகிறவன் ஒரு ஆத்துமாவை இரட்சிக்கிறான்.

நாமும் ஆத்துமாக்கள் மேல் பாரம் கொண்டவர்களாக இருப்போம்.

---

6. பரிபூரணம் (யோவான் 19:30)

“முடிந்தது.”

பிதா கொடுத்த பணியை முழுமையாக நிறைவேற்றினார். தீர்க்கதரிசனங்கள் அனைத்தும் நிறைவேறின.

2 தீமோத்தேயு 4:7–8ல் பவுல் சொல்வது போல, நாமும் ஓட்டத்தை முடிக்க வேண்டும். ஆரம்பிப்பது மட்டும் போதாது; முடிக்க வேண்டும்.

---

7. ஒப்புக்கொடுத்தல் (லூக்கா 23:46)

“பிதாவே, உம்முடைய கைகளில் என் ஆவியை ஒப்புவிக்கிறேன்.”

முழுமையான ஒப்புக்கொடுத்தல். உலகத்தை அல்ல, மேலானவைகளை நாடுதல் (கொலோசேயர் 3:2). உலக அன்பை விடுத்து பிதாவின் சித்தத்தில் வாழுதல் (1 யோவான் 2:15).

2 கொரிந்தியர் 5:1 – நித்திய வீடு பரலோகத்தில் நமக்குண்டு.

நாமும் இந்த உலகத்தில் பரதேசியாய் வாழ்ந்து, நம்முடைய வாழ்க்கையை தேவனிடம் ஒப்புக்கொடுத்து வாழ்வோம்.

---

முடிவுரை

சிலுவையில் கூறப்பட்ட இந்த ஏழு உபதேசங்கள் வெறும் தியானத்திற்காக அல்ல; செயல்படுத்துவதற்காக.

• மன்னிப்போம்

• மனந்திரும்புவோம்

• ஆறுதலாக இருப்போம்

• ஜெபிப்போம்

• ஆத்தும தாகம் கொள்வோம்

• பரிபூரணமாக ஓட்டத்தை முடிப்போம்

• நம்மை முழுமையாக தேவனிடம் ஒப்புக்கொடுக்கலாம்

அப்பொழுது சிலுவைப் பயணத்தில் ஜெயம் நிச்சயம்.